Wpisy z kategorii: Warto wiedzieć

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego
dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach
podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego

 

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego wskazuje cel wychowania przedszkolnego, zadania profilaktyczno-wychowawcze przedszkola, oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej i innej formie wychowania przedszkolnego, zwanych dalej „przedszkolami”, oraz efekty realizacji zadań w postaci celów osiąganych przez dzieci na zakończenie wychowania przedszkolnego.
Celem wychowania przedszkolnego jest wsparcie całościowego rozwoju dziecka. Wsparcie to realizowane jest przez proces opieki, wychowania i nauczania – uczenia się, co umożliwia dziecku odkrywanie własnych możliwości, sensu działania oraz gromadzenie doświadczeń na drodze prowadzącej do prawdy, dobra i piękna. W efekcie takiego wsparcia dziecko osiąga dojrzałość do podjęcia nauki na pierwszym etapie edukacji.

 

Zadania przedszkola
1. Wspieranie wielokierunkowej aktywności dziecka poprzez organizację warunków sprzyjających nabywaniu doświadczeń w fizycznym, emocjonalnym, społecznym i poznawczym obszarze jego rozwoju.
2. Tworzenie warunków umożliwiających dzieciom swobodny rozwój, zabawę i odpoczynek w poczuciu bezpieczeństwa.
3. Wspieranie aktywności dziecka podnoszącej poziom integracji sensorycznej i umiejętności korzystania z rozwijających się procesów poznawczych.
4. Zapewnienie prawidłowej organizacji warunków sprzyjających nabywaniu przez dzieci doświadczeń, które umożliwią im ciągłość procesów adaptacji oraz pomoc dzieciom rozwijającym się w sposób nieharmonijny, wolniejszy lub przyspieszony.
5. Wspieranie samodzielnej dziecięcej eksploracji świata, dobór treści adekwatnych do poziomu rozwoju dziecka, jego możliwości percepcyjnych, wyobrażeń i rozumowania, z poszanowaniem indywidualnych potrzeb i zainteresowań.
6. Wzmacnianie poczucia wartości, indywidualność, oryginalność dziecka oraz potrzeby tworzenia relacji osobowych i uczestnictwa w grupie.
7. Tworzenie sytuacji sprzyjających rozwojowi nawyków i zachowań prowadzących do samodzielności, dbania o zdrowie, sprawność ruchową i bezpieczeństwo, w tym bezpieczeństwo w ruchu drogowym.
8. Przygotowywanie do rozumienia emocji, uczuć własnych i innych ludzi oraz dbanie o zdrowie psychiczne, realizowane m.in. z wykorzystaniem naturalnych sytuacji, pojawiających się w przedszkolu oraz sytuacji zadaniowych, uwzględniających treści adekwatne do intelektualnych możliwości i oczekiwań rozwojowych dzieci.
9. Tworzenie sytuacji edukacyjnych budujących wrażliwość dziecka, w tym wrażliwość estetyczną, w odniesieniu do wielu sfer aktywności człowieka: mowy, zachowania, ruchu, środowiska, ubioru, muzyki, tańca, śpiewu, teatru, plastyki.
10. Tworzenie warunków pozwalających na bezpieczną, samodzielną eksplorację otaczającej dziecko przyrody, stymulujących rozwój wrażliwości i umożliwiających  poznanie wartości oraz norm odnoszących się do środowiska przyrodniczego, adekwatnych do etapu rozwoju dziecka.
11. Tworzenie warunków umożliwiających bezpieczną, samodzielną eksplorację elementów techniki w otoczeniu,  konstruowania, majsterkowania, planowania i podejmowania intencjonalnego działania, prezentowania wytworów swojej pracy.
12. Współdziałanie z rodzicami, różnymi środowiskami, organizacjami i instytucjami, uznanymi przez rodziców za źródło istotnych wartości, na rzecz tworzenia warunków umożliwiających rozwój tożsamości dziecka.
13. Kreowanie, wspólne z wymienionymi podmiotami, sytuacji prowadzących do poznania przez dziecko wartości i norm społecznych, których źródłem jest rodzina, grupa w przedszkolu, inne dorosłe osoby, w tym osoby starsze, oraz rozwijania zachowań wynikających z wartości możliwych do zrozumienia na tym etapie rozwoju.
14. Systematyczne uzupełnianie, za zgodą rodziców, realizowanych treści wychowawczych o nowe zagadnienia, wynikające z pojawienia się w otoczeniu dziecka zmian i zjawisk istotnych dla jego bezpieczeństwa i harmonijnego rozwoju.
15. Systematyczne wspieranie rozwoju mechanizmów uczenia się dziecka, prowadzące do osiągnięcia przez nie poziomu umożliwiającego podjęcie nauki w szkole.
16. Organizowanie zajęć – zgodnie z potrzebami – umożliwiających dziecku poznawanie kultury i języka mniejszości narodowej lub etnicznej lub języka regionalnego – kaszubskiego.
17. Tworzenie sytuacji edukacyjnych sprzyjających budowaniu zainteresowania dziecka językiem obcym nowożytnym, chęci poznawania innych kultur.

Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym nie dotyczy:
1) dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawności sprzężone, jeżeli jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna w stopniu
umiarkowanym lub znacznym;
2) dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na inne niż wymienione w pkt 1 rodzaje niepełnosprawności, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 127 ust. 19 pkt 2
ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59), oraz jeżeli z indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego wynika brak możliwości realizacji przygotowania do posługiwania się językiem obcym nowożytnym ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne dziecka.

 

Osiągnięcia dziecka na koniec wychowania przedszkolnego

I. Fizyczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:
1) zgłasza potrzeby fizjologiczne, samodzielnie wykonuje podstawowe czynności higieniczne;
2) wykonuje czynności samoobsługowe: ubieranie się i rozbieranie, w tym czynności precyzyjne, np. zapinanie guzików, wiązanie sznurowadeł;
3) spożywa posiłki z użyciem sztućców, nakrywa do stołu i sprząta po posiłku;
4) komunikuje potrzebę ruchu, odpoczynku itp.;
5) uczestniczy w zabawach ruchowych, w tym rytmicznych, muzycznych, naśladowczych, z przyborami lub bez nich; wykonuje różne formy ruchu: bieżne, skoczne, z czworakowaniem, rzutne;
6) inicjuje zabawy konstrukcyjne, majsterkuje, buduje, wykorzystując zabawki, materiały użytkowe, w tym materiał naturalny;
7) wykonuje czynności, takie jak: sprzątanie, pakowanie, trzymanie przedmiotów jedną ręką i oburącz, małych przedmiotów z wykorzystaniem odpowiednio ukształtowanych chwytów dłoni, używa chwytu pisarskiego podczas rysowania, kreślenia i pierwszych prób pisania;
8) wykonuje podstawowe ćwiczenia kształtujące nawyk utrzymania prawidłowej postawy ciała;
9) wykazuje sprawność ciała i koordynację w stopniu pozwalającym na rozpoczęcie systematycznej nauki czynności złożonych, takich jak czytanie i pisanie.

II. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki
w szkole:
1) rozpoznaje i nazywa podstawowe emocje, próbuje radzić sobie z ich przeżywaniem;
2) szanuje emocje swoje i innych osób;
3) przeżywa emocje w sposób umożliwiający mu adaptację w nowym otoczeniu, np. w nowej grupie dzieci, nowej grupie starszych dzieci, a także w nowej grupie dzieci i osób dorosłych;
4) przedstawia swoje emocje i uczucia, używając charakterystycznych dla dziecka form wyrazu;
5) rozstaje się z rodzicami bez lęku, ma świadomość, że rozstanie takie bywa dłuższe lub krótsze;
6) rozróżnia emocje i uczucia przyjemne i nieprzyjemne, ma świadomość, że odczuwają i przeżywają je wszyscy ludzie;
7) szuka wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie; wdraża swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników;
8) zauważa, że nie wszystkie przeżywane emocje i uczucia mogą być podstawą do podejmowania natychmiastowego działania, panuje nad nieprzyjemną emocją, np. podczas czekania na własną kolej w zabawie lub innej sytuacji;
9) wczuwa się w emocje i uczucia osób z najbliższego otoczenia;
10) dostrzega, że zwierzęta posiadają zdolność odczuwania, przejawia w stosunku do nich życzliwość i troskę;
11) dostrzega emocjonalną wartość otoczenia przyrodniczego jako źródła satysfakcji estetycznej.

III. Społeczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:
1) przejawia poczucie własnej wartości jako osoby, wyraża szacunek wobec innych osób i przestrzegając tych wartości, nawiązuje relacje rówieśnicze;
2) odczuwa i wyjaśnia swoją przynależność do rodziny, narodu, grupy przedszkolnej, grupy chłopców, grupy dziewczynek oraz innych grup, np. grupy teatralnej, grupy sportowej;
3) posługuje się swoim imieniem, nazwiskiem, adresem;
4) używa zwrotów grzecznościowych podczas powitania, pożegnania, sytuacji wymagającej przeproszenia i przyjęcia konsekwencji swojego zachowania;
5) ocenia swoje zachowanie w kontekście podjętych czynności i zadań oraz przyjętych norm grupowych; przyjmuje, respektuje i tworzy zasady zabawy w grupie, współdziała z dziećmi w zabawie, pracach użytecznych, podczas odpoczynku;
6) nazywa i rozpoznaje wartości związane z umiejętnościami i zachowaniami społecznymi, np. szacunek do dzieci i dorosłych, szacunek do ojczyzny, życzliwość okazywana dzieciom i dorosłym – obowiązkowość, przyjaźń, radość;
7) respektuje prawa i obowiązki swoje oraz innych osób, zwracając uwagę na ich indywidualne potrzeby;
8) obdarza uwagą inne dzieci i osoby dorosłe;
9) komunikuje się z dziećmi i osobami dorosłymi, wykorzystując komunikaty werbalne i pozawerbalne; wyraża swoje oczekiwania społeczne wobec innego dziecka, grupy.

IV. Poznawczy obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki w szkole:
1) wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą komunikatów pozawerbalnych: tańca, intencjonalnego ruchu, gestów, impresji plastycznych, technicznych, teatralnych, mimicznych,
konstrukcji i modeli z tworzyw i materiału naturalnego;

2) wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego, posługuje się językiem polskim w mowie zrozumiałej dla dzieci i osób dorosłych, mówi płynnie, wyraźnie, rytmicznie, poprawnie wypowiada ciche i głośne dźwięki mowy, rozróżnia głoski na początku i końcu w wybranych prostych fonetycznie słowach;
3) odróżnia elementy świata fikcji od realnej rzeczywistości; byty rzeczywiste od medialnych, byty realistyczne od fikcyjnych;
4) rozpoznaje litery, którymi jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkryć, odczytuje krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych dotyczące treści znajdujących zastosowanie w codziennej aktywności;
5) odpowiada na pytania, opowiada o zdarzeniach z przedszkola, objaśnia kolejność zdarzeń w prostych historyjkach obrazkowych, układa historyjki obrazkowe, recytuje wierszyki, układa i rozwiązuje zagadki;
6) wykonuje własne eksperymenty językowe, nadaje znaczenie czynnościom, nazywa je, tworzy żarty językowe i sytuacyjne, uważnie słucha i nadaje znaczenie swym doświadczeniom;
7) eksperymentuje rytmem, głosem, dźwiękami i ruchem, rozwijając swoją wyobraźnię muzyczną; słucha, odtwarza i tworzy muzykę, śpiewa piosenki, porusza się przy muzyce i do muzyki, dostrzega zmiany charakteru muzyki, np.
dynamiki, tempa i wysokości dźwięku oraz wyraża ją ruchem, reaguje na sygnały, muzykuje z użyciem instrumentów oraz innych źródeł dźwięku; śpiewa piosenki z dziecięcego repertuaru oraz łatwe piosenki ludowe; chętnie uczestniczy w zbiorowym muzykowaniu; wyraża emocje i zjawiska pozamuzyczne  różnymi środkami aktywności muzycznej; aktywnie słucha muzyki; wykonuje lub rozpoznaje melodie, piosenki i pieśni, np. ważne dla wszystkich dzieci w przedszkolu, np. hymn przedszkola, charakterystyczne dla uroczystości narodowych (hymn narodowy), potrzebne do organizacji uroczystości np. Dnia
Babci i Dziadka, święta przedszkolaka (piosenki okazjonalne) i inne; w skupieniu słucha muzyki;
8) wykonuje własne eksperymenty graficzne farbą, kredką, ołówkiem, mazakiem itp., tworzy proste i złożone znaki, nadając im znaczenie, odkrywa w nich fragmenty wybranych liter, cyfr, kreśli wybrane litery i cyfry na gładkiej
kartce papieru, wyjaśnia sposób powstania wykreślonych, narysowanych lub zapisanych kształtów, przetwarza obraz ruchowy na graficzny i odwrotnie, samodzielnie planuje ruch przed zapisaniem, np. znaku graficznego, litery i innych w przestrzeni sieci kwadratowej lub liniatury, określa kierunki i miejsca na kartce papieru;
9) czyta obrazy, wyodrębnia i nazywa ich elementy, nazywa symbole i znaki znajdujące się w otoczeniu, wyjaśnia ich znaczenie;
10) wymienia nazwę swojego kraju i jego stolicy, rozpoznaje symbole narodowe
(godło, flaga, hymn), nazywa wybrane symbole związane z regionami Polski ukryte w podaniach, przysłowiach, legendach, bajkach, np. o smoku wawelskim, orientuje się, że Polska jest jednym z krajów Unii Europejskiej;
11) wyraża ekspresję twórczą podczas czynności konstrukcyjnych i zabawy, zagospodarowuje przestrzeń, nadając znaczenie umieszczonym w niej przedmiotom, określa ich położenie, liczbę, kształt, wielkość, ciężar, porównuje przedmioty w swoim otoczeniu z uwagi na wybraną cechę;
12) klasyfikuje przedmioty według: wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia, układa przedmioty w grupy, szeregi, rytmy, odtwarza układy przedmiotów i tworzy własne, nadając im znaczenie, rozróżnia podstawowe figury geometryczne (koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt);
13) eksperymentuje, szacuje, przewiduje, dokonuje pomiaru długości przedmiotów, wykorzystując np. dłoń, stopę, but;
14) określa kierunki i ustala położenie przedmiotów w stosunku do własnej osoby, a także w stosunku do innych przedmiotów, rozróżnia stronę lewą i prawą;
15) przelicza elementy zbiorów w czasie zabawy, prac porządkowych, ćwiczeń i wykonywania innych czynności, posługuje się liczebnikami głównymi i porządkowymi, rozpoznaje cyfry oznaczające liczby od 0 do 10, eksperymentuje z tworzeniem kolejnych liczb, wykonuje dodawanie i odejmowanie w sytuacji użytkowej, liczy obiekty, odróżnia liczenie błędne od poprawnego;
16) posługuje się w zabawie i w trakcie wykonywania innych czynności pojęciami dotyczącymi następstwa czasu np. wczoraj, dzisiaj, jutro, rano, wieczorem, w tym nazwami pór roku, nazwami dni tygodnia i miesięcy;
17) rozpoznaje modele monet i banknotów o niskich nominałach, porządkuje je, rozumie, do czego służą pieniądze w gospodarstwie domowym;
18) posługuje się pojęciami dotyczącymi zjawisk przyrodniczych, np. tęcza, deszcz, burza, opadanie liści z drzew, sezonowa wędrówka ptaków, kwitnienie drzew, zamarzanie wody, dotyczącymi życia zwierząt, roślin, ludzi w środowisku przyrodniczym, korzystania z dóbr przyrody, np. grzybów, owoców, ziół;
19) podejmuje samodzielną aktywność poznawczą np. oglądanie książek, zagospodarowywanie przestrzeni własnymi pomysłami konstrukcyjnymi, korzystanie z nowoczesnej technologii itd.;
20) wskazuje zawody wykonywane przez rodziców i osoby z najbliższego otoczenia, wyjaśnia, czym zajmuje się osoba wykonująca dany zawód;
21) rozumie bardzo proste polecenia w języku obcym nowożytnym i reaguje na nie; uczestniczy w zabawach, np. muzycznych, ruchowych, plastycznych, konstrukcyjnych, teatralnych; używa wyrazów i zwrotów mających znaczenie dla danej zabawy lub innych podejmowanych czynności; powtarza rymowanki i proste wierszyki, śpiewa piosenki w grupie; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych, gdy są wspierane np. obrazkami, rekwizytami, ruchem, mimiką, gestami;
22) reaguje na proste polecenie w języku mniejszości narodowej lub etnicznej, używa wyrazów i zwrotów mających znaczenie w zabawie i innych podejmowanych czynnościach: powtarza rymowanki i proste wierszyki, śpiewa piosenki; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych wspieranych np. obrazkiem, rekwizytem, gestem; zna godło (symbol) swojej
wspólnoty narodowej lub etnicznej;
23) reaguje na proste polecenie w języku regionalnym – kaszubskim, używa wyrazów i zwrotów mających znaczenie w zabawie i innych podejmowanych czynnościach: powtarza rymowanki i proste wierszyki, śpiewa piosenki; rozumie ogólny sens krótkich historyjek opowiadanych lub czytanych wspieranych np. obrazkiem, rekwizytem, gestem, zna godło (symbol) swojej wspólnoty regionalnej – kaszubskiej.

 

Warunki i sposób realizacji

1. Zgodnie z zapisami dotyczącymi zadań przedszkola nauczyciele organizują zajęcia wspierające rozwój dziecka. Wykorzystują do tego każdą sytuację i moment pobytu dziecka w przedszkolu, czyli tzw. zajęcia kierowane i niekierowane. Wszystkie doświadczenia dzieci płynące z organizacji pracy przedszkola są efektem realizacji programu wychowania przedszkolnego. Ważne są zatem zajęcia kierowane, jak i czas spożywania posiłków, czas przeznaczony na odpoczynek i charakter tego odpoczynku, uroczystości przedszkolne, wycieczki, ale i ubieranie, rozbieranie. Bardzo ważna jest samodzielna zabawa.
2. Przedstawione w podstawie programowej naturalne obszary rozwoju dziecka wskazują na konieczność uszanowania typowych dla tego okresu potrzeb rozwojowych, których spełnieniem powinna stać się dobrze zorganizowana zabawa, zarówno
w budynku przedszkola, jak i na świeżym powietrzu. Naturalna zabawa dziecka wiąże się z doskonaleniem motoryki i zaspokojeniem potrzeby ruchu, dlatego organizacja zajęć na świeżym powietrzu powinna być elementem codziennej pracy
z dzieckiem w każdej grupie wiekowej.
3. Nauczyciele, organizując zajęcia kierowane, biorą pod uwagę możliwości dzieci, ich oczekiwania poznawcze i potrzeby wyrażania swoich stanów emocjonalnych, komunikacji oraz chęci zabawy. Wykorzystują każdą naturalnie pojawiającą się sytuację edukacyjną prowadzącą do osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Sytuacje edukacyjne wywołane np. oczekiwaniem poznania liter skutkują zabawami w ich rozpoznawaniu. Jeżeli dzieci w sposób naturalny są zainteresowane zabawami prowadzącymi
do ćwiczeń czynności złożonych, takich jak liczenie, czytanie, a nawet pisanie, nauczyciel przygotowuje dzieci do wykonywania tychże czynności zgodnie z fizjologią i naturą pojawiania się tychże procesów.
4. Przedszkole jest miejscem, w którym poprzez zabawę dziecko poznaje alfabet liter drukowanych. Zabawa rozwija w dziecku oczekiwania poznawcze w tym zakresie i jest najlepszym rozwiązaniem metodycznym, które sprzyja jego rozwojowi. Zabawy przygotowujące do nauki pisania liter prowadzić powinny jedynie do optymalizacji napięcia mięśniowego, ćwiczeń planowania ruchu przy kreśleniu znaków o charakterze literopodobnym, ćwiczeń czytania liniatury, wodzenia po śladzie i zapisu wybranego znaku graficznego. W trakcie wychowania przedszkolnego dziecko nie uczy się czynności złożonych z udziałem całej grupy, lecz przygotowuje się do nauki czytania i pisania oraz uczestniczy w procesie alfabetyzacji.
5. Nauczyciele diagnozują, obserwują dzieci i twórczo organizują przestrzeń ich rozwoju, włączając do zabaw i doświadczeń przedszkolnych potencjał tkwiący w dzieciach oraz ich zaciekawienie elementami otoczenia.
6. Współczesny przedszkolak funkcjonuje w dynamicznym, szybko zmieniającym się otoczeniu, stąd przedszkole powinno stać się miejscem, w którym dziecko otrzyma pomoc w jego rozumieniu.
7. Organizacja zabawy, nauki i wypoczynku w przedszkolu oparta jest na rytmie dnia,
czyli powtarzających się systematycznie fazach, które pozwalają dziecku na stopniowe zrozumienie pojęcia czasu i organizacji oraz dają poczucie bezpieczeństwa i spokoju, zapewniając mu zdrowy rozwój.
8. Pobyt w przedszkolu jest czasem wypełnionym zabawą, która pod okiem specjalistów tworzy pole doświadczeń rozwojowych budujących dojrzałość szkolną. Nauczyciele zwracają uwagę na konieczność tworzenia stosownych nawyków ruchowych
u dzieci, które będą niezbędne, aby rozpocząć naukę w szkole, a także na rolę poznawania wielozmysłowego. Szczególne znaczenie dla budowy dojrzałości szkolnej mają zajęcia rytmiki, które powinny być prowadzone w każdej grupie wiekowej oraz gimnastyki, ze szczególnym uwzględnieniem ćwiczeń zapobiegających wadom postawy.
9. Nauczyciele systematycznie informują rodziców o postępach w rozwoju ich dziecka, zachęcają do współpracy w realizacji programu wychowania przedszkolnego oraz opracowują diagnozę dojrzałości szkolnej dla tych dzieci, które w danym roku mają
rozpocząć naukę w szkole.
10. Przygotowanie dzieci do posługiwania się językiem obcym nowożytnym powinno być włączone w różne działania realizowane w ramach programu wychowania przedszkolnego i powinno odbywać się przede wszystkim w formie zabawy. Należy stworzyć warunki umożliwiające dzieciom osłuchanie się z językiem obcym w różnych sytuacjach życia codziennego. Może to zostać zrealizowane m.in. poprzez kierowanie do dzieci bardzo prostych poleceń w języku obcym w toku różnych zajęć
i zabaw, wspólną lekturę książeczek dla dzieci w języku obcym, włączanie do zajęć rymowanek, prostych wierszyków, piosenek oraz materiałów audiowizualnych w języku obcym. Nauczyciel prowadzący zajęcia z dziećmi powinien wykorzystać
naturalne sytuacje wynikające ze swobodnej zabawy dzieci, aby powtórzyć lub zastosować w dalszej zabawie poznane przez dzieci słowa lub zwroty. Dokonując wyboru języka obcego nowożytnego, do posługiwania się którym będą przygotowywane dzieci uczęszczające do przedszkola lub innej formy wychowania przedszkolnego, należy brać pod uwagę, jaki język obcy nowożytny jest nauczany w szkołach podstawowych na terenie danej gminy.
11. Aranżacja przestrzeni wpływa na aktywność wychowanków, dlatego proponuje się takie jej zagospodarowanie, które pozwoli dzieciom na podejmowanie różnorodnych form działania. Wskazane jest zorganizowanie stałych i czasowych kącików  zainteresowań. Jako stałe proponuje się kąciki: czytelniczy, konstrukcyjny, artystyczny, przyrodniczy. Jako czasowe proponuje się kąciki związane z realizowaną tematyką, świętami okolicznościowymi, specyfiką pracy przedszkola.
12. Elementem przestrzeni są także zabawki i pomoce dydaktyczne wykorzystywane w motywowaniu dzieci do podejmowania samodzielnego działania, odkrywania zjawisk oraz zachodzących procesów, utrwalania zdobytej wiedzy i umiejętności, inspirowania do prowadzenia własnych eksperymentów. Istotne jest, aby każde dziecko miało możliwość korzystania z nich bez nieuzasadnionych ograniczeń czasowych.
13. Elementem przestrzeni w przedszkolu są odpowiednio wyposażone miejsca przeznaczone na odpoczynek dzieci (leżak, materac, mata, poduszka), jak również elementy wyposażenia odpowiednie dla dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
14. Estetyczna aranżacja wnętrz umożliwia celebrowanie posiłków (kulturalne, spokojne ich spożywanie połączone z nauką posługiwania się sztućcami), a także możliwość wybierania potraw przez dzieci (walory odżywcze i zdrowotne produktów),
a nawet ich komponowania.
15. Aranżacja wnętrz umożliwia dzieciom podejmowanie prac porządkowych, np. po i przed posiłkami, po zakończonej zabawie, przed wyjściem na spacer.

Znaczenie właściwego sposobu odżywiania w przedszkolu

Znaczenie właściwego sposobu odżywiania w przedszkolu

 

Właściwe odżywianie dzieci w wieku przedszkolnym jest czynnikiem warunkującym ich optymalny rozwój fizyczny, umysłowy i społeczny. W znacznej mierze ma decydujący wpływ na jego dalszy rozwój. Nieprawidłowe żywienie powoduje natomiast zaburzenia procesów wzrastania i biologicznych procesów życiowych.

Duży wpływ na prawidłowe żywienie dziecka ma spożywanie posiłków w przedszkolu. Jednym z zadań przedszkola jest zapewnienie dzieciom odpowiednich posiłków dostarczających niezbędnych składników odżywczych oraz wykształcenie odpowiednich nawyków żywieniowych na całe życie. Bardzo ważną sprawą jest przekazywanie prawidłowych nawyków żywieniowych, korygowanie złych przez osoby dorosłe zarówno w domu jak i w przedszkolu. Ukształtowane nawyki i przyzwyczajenia związane ze sposobem odżywiania, spożywania posiłków w wieku przedszkolnym rzutują na całe życie.

Pamiętajmy! Dieta dziecka w wieku przedszkolnym powinna zawierać pokarmy, które zaspokoją jego potrzeby żywieniowe niezbędne do prawidłowego wzrastania i rozwoju

Odpowiedzialność za prawidłowe odżywianie dzieci spoczywa na barkach nie tylko  rodziców, lecz także na opiekunach dzieci w czasie ich przebywania w przedszkolu. Należy stale pamiętać, że preferencje pokarmowe i nawyki żywieniowe dziecka kształtują się również przy stole przedszkolnym. Zadaniem przedszkola jest propagowaie zdrowej diety wraz z upodobaniami żywieniowymi dzieci. Podczas planowania wyżywienia przedszkolaków należy zwracać uwagę na prawidłowy  rozkład diety na 4 posiłki otrzymane w przedszklu ciągu dnia. Przerwy między posiłkami powinny być nie krótsze niż 2,5 godziny i nie dłuższe niż 4 godziny. Zrezygnujmy tutaj z podawania dzieciom słodyczy lub przekąsek pomiędzy posiłkami, Pamiętajmy, że duża cześć dzieci w wieku przedszkolnych spożywa posiłki nie tylko w przedszkolu, lecz również w domu.

Z tego powodu bardzo ważne jest, aby żywienie wzajemnie się uzupełniało pod względem ilości i jakości posiłków. Niewskazane jest, aby dochodziło do sytuacji, w których dziecko jest przekarmiane, spożywając dwa obiady w ciągu dnia, lub będzie niewystarczająco odżywione. Przed wyjściem do przedszkola dziecko nie powinno wychodzić z  domu na czczo!

W przedszkolu na ogół otrzymuje śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek. A po powrocie do domu powinno zjeść kolację.

Prawidłowe żywienie to takie, które zaspokaja dzienne zapotrzebowanie organizmu pod względem energetycznym i składników odżywczych. Pożywienie dziecka przedszkolnego powinno zawierać:

– składniki budulcowe (białko, sole mineralne),

– składniki energetyczne ( węglowodany, tłuszcze i częściowo białka),

– składniki regulujące (witaminy, sole mineralne).

Żywienie dziecka powinno uwzględniać, przede wszystkim składniki budulcowe i regulujące.

Zapotrzebowanie na poszczególne składniki ulega zmianie w zależności od wieku, tempa wzrastania, budowy ciała, aktywności fizycznej Bardzo ważne jest zachowanie proporcji między składnikami, spożywanie produktów ze wszystkich grup, urozmaicanie posiłków, regularne podawanie o określonych porach, produktów bez drobnoustrojów i zanieczyszczeń.

Bardzo ważne dla prawidłowego rozwoju organizmu dziecka jest dostarczanie mu wysokowartościowego białka, witamin z grupy B oraz A i D, a także wapnia. Zawarte są one w mleku, które jest najcenniejszym produktem spożywczym. Niedobór wapnia w organizmie grozi nieprawidłowym rozwojem i złamaniami kości oraz krzywicą. Dlatego tak ważne jest, by mleko i jego przetwory często gościły na stołach nie tylko w przedszkolu, ale również w domu rodzinnym dziecka.

Dużo witamin głównie witaminy C oraz składników mineralnych i błonnika, zawierają warzywa i owoce. Częściowy niedobór witaminy C powoduje osłabienie, bladość skóry, bole głowy, krwawienia z dziąseł, dużą wrażliwość na choroby zakaźne. Z kolei niedobór błonnika negatywnie wpływa na pracę przewodu pokarmowego co powoduje zaparcia. Aby temu zapobiec, dzieci w wieku przedszkolnym winny spożywać co najmniej 5 porcji świeżych owoców i warzyw nie tylko surowych, ale także gotowanych.

Bogate w witaminy składniki mineralne i błonnik jest pieczywo razowe, które reguluje pracę przewodu pokarmowego, ułatwia utrzymywanie należytej masy ciała.

Dzieci w wieku przedszkolnym należy też przyzwyczajać do ograniczenia spożywania słodyczy, to chroni zęby przed próchnicą i ułatwia utrzymanie odpowiedniej masy ciała.

Prawidłowe żywienie jest problemem bardzo aktualnym ze względu na znaczenie dla zdrowia, rozwoju dziecka, planowanie budżetu domowego, przedszkolnego. Również według  Narodowego Programu Zdrowia odpowiedzialność za właściwe żywienie spoczywa nie tylko na rodzicach, ale i wychowawcach.

Rodzice i wychowawcy  powinni zapobiegać niedoborom pokarmowym, zapoznawać się z omawianymi problemami. W tym celu należy dążyć do:

– wyrabianie pozytywnego stosunku do pożywienia zawierającego potrzebne dla zdrowia składniki,

– włączanie do diety dość dużej ilości warzyw i owoców oraz produktów mlecznych, jak również orzechów, płatów migdałowych, żurawiny, pestek dyni i słonecznika itd,

– przyzwyczajanie do pokarmów twardych wymagających wzmożonej pracy szczęk,

– ograniczenia podawania dzieciom potraw zbyt tłustych i mało urozmaiconych,

– wyrabianie ostrożności wobec nieznanych grzybów, owoców i warzyw,

– wyrabianie negatywnych postaw wobec szkodliwych używek.

Bardzo ważne dla zdrowia  jest spożywanie posiłków w pogodnym, spokojnym nastroju. Dlatego od najmłodszych lat należy kształtować u dzieci nawyki kulturalne związane ze spożywaniem posiłków, zachęcaniem do wspólnego przygotowywania posiłków z udziałem dzieci.

Należy pamiętać o tym, że 3 – latki posługują się łyżeczką i łyżką,          4 – latki próbują posługiwać się widelcem, a 5 – latki prawidłowo posługują się widelcem i podejmują próby posługiwania się nożem. Natomiast dzieci      6 – letnie posługują się już prawidłowo wszystkimi sztućcami. W grupach starszych nakrywają do stołu dyżurni.

 

Co dzieci powinny jeść w przedszkolu?

PRODUKTY  ZBOŻOWE

Należy stosować produkty zbożowych o niewielkim stopniu przemiału (np. mąkę razową) i wysokiej zawartości witamin i składników mineralnych oraz błonnika pokarmowego.

Należy dążyć do podawania dzieciom wartościowych płatków i kasz, jak jaglana, gryczana, jęczmienna, orkiszowa, oraz ryż pełny, owies, żyto. Zrezygnować ze  słodkich chrupiących płatków zbożowych, które mają dużą zawartość substancji słodzących, na rzecz naturalnej owsianki z bakaliami.

 

OWOCE i WARZYWA

Owoce i świeże warzywa powinny pojawiać się na talerzu co najmniej 5 razy dziennie.

Zawierają błonnik pokarmowy, który posiada m.in. zdolność regulowania pracy przewodu pokarmowego, stężenia cholesterolu i glukozy we krwi. Większość warzyw i owoców zawiera wiele niezbędnej dla naszego organizmu wody, dzięki czemu są mało kaloryczne, co działa na korzyść profilaktyki otyłości.

Najwięcej witamin i składników mineralnych mają owoce i warzywa pochodzące z rodzimych upraw, bez stosowania nawozów chemicznych.

Owoce i warzywa powinno podawać się takie jak występują sezonowo.

 

PRZETWORY MLECZNE

Mleko i przetwory mleczne to ogólnie znane źródło wapnia. W przypadku alergii na produkty mleczne, można je zamieniać na doskonałe źródło wapnia w postaci migdałów, sezamu, suszonych owoców, np. moreli, czy orzechów.

 

PRODUKTY O DUŻEJ ZAWARTOŚCI BIAŁKA

Dieta dziecka w wieku przedszkolnym powinna zawierać również produkty o dużej zawartości białka. Należą do nich przede wszystkim mięso, mleko i przetwory mleczne, ryby, jajka, warzywa strączkowe. W miarę możliwości należy opierać posiłki mięsne na chudych mięsach.

Bardzo ważnym składnikiem dla dzieci są ryby. Zaleca się spożycie 2 porcji ryby tygodniowo, która w porównaniu z mięsem ma więcej składników mineralnych oraz wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega-3, potrzebne m.in. do prawidłowego rozwoju układu nerwowego i wzmacniania układu odpornościowego.

 

TŁUSZCZE ROŚLINNE

Podczas przygotowywania posiłku dla dzieci należy unikać stosowania tłuszczów zwierzęcych i zamienić je na roślinne, np. nie smażyć na smalcu tylko użyć do tego np. oleju rzepakowego. Do przyprawiania sałatek używać oliwy z oliwek.

Oliwa z oliwek, oleje lniany i rzepakowy to źródło nienasyconych kwasów

tłuszczowych (NNKT).

W diecie dziecka powinny być powszechnie stosowane nasiona sezamu, słonecznika, siemienia lnianego, pestki dyni oraz różne orzechy. Charakteryzują się one wysoką wartością odżywczą, m.in. są bogate w składniki mineralne i NNKT.

 

NAPOJE

Nieodzowna do funkcjonowania organizmu jest woda. W jadłospisie dzieci powinna być uwzględniona odpowiednia ilość napojów w postaci czystej wody, herbat ziołowych, owocowych, naturalnych kompotów, najlepiej ciepłych bez dodatku cukru.

–        Nie stosować produktów wysoko przetworzonych, np. wysokooczyszczonych, rafinowanych, z dodatkiem substancji chemicznych jak barwniki, wzmacniacze smaku, konserwanty

–        Zachowaj ostrożność w podawaniu dzieciom nowalijek w okresie wczesnowiosennym. Mogą zawierać zanieczyszczenia chemiczne (metale ciężkie, pestycydy)

 

ROŚLINY STRĄCZKOWE

Bardzo wartościowe są produkty strączkowe: fasole, groch, soczewica, soja, które zaliczane są do białkowych produktów roślinnych. Białko to jest łatwo przyswajalne przez organizm.

Produkty strączkowe są bogate w witaminy z grupy B i składniki mineralne: żelazo, fosfor i wapń.

 

Ważne! Zwróćmy uwagę na błędy żywieniowe dzieci.

 

–        Mała częstotliwości podawania do spożycia pieczywa ciemnego (razowego), kasz, suchych nasion strączkowych oraz owoców i warzyw ze wszystkich grup

–        Na podwieczorki podawane są produkty o niskiej wartości odżywczej, jak: batony, słodkie pieczywo, budynie, kisiele, a w niektórych przedszkolach podawane są te produkty do obiadu jako desery. W naszym przedszkolu budynie czy kisiele to wyrób własny.

–        Ogranicz cukier – podczas trawienia cukru zużywane są znaczące ilości składników mineralnych i witamin. Nadmierne spożycie cukrów prostych może prowadzić do otyłości. Biały cukier stosowany do przygotowania deserów można zamienić na cukier trzcinowy, melasę lub miód lub podawać owoce świeże i suszone.

–        Zwiększ spożycie warzyw i owoców, unikać sytuacji, kiedy głównym warzywem stają się ziemniaki w postaci frytek.

–        Ogranicz fast food i inne przekąski wysokokaloryczne o niewielkiej wartości odżywczej. Większość przedszkolaków spożywa produkty typu fast food i deklaruje je jako ulubione. Należy mieć świadomość, że takie produkty obfitują w tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe  i wpływają na nadmierny wzrost masy ciała, co sprzyja otyłości.

–        Ogranicz sól – dzienna dawka soli nie powinna przekraczać 6 gramów

czyli jednej płaskiej łyżeczki od herbaty. Trzeba pamiętać że sól

występuje we wszystkich art. Spożywczych i taką ilość też zaliczmy do

tej płaskiej łyżeczki.

–        Ogranicz wędliny i sery żółte, które są obciążone znaczną ilością soli.

–        Zamień kostki rosołowe, vegety, produkty zawierające sól i

wzmacniacze smaku, np. glutaminian sodu, na zioła: tymianek, bazylię

oregano, kminek, majeranek, pieprz, czosnek, estragon, lubczyk

kurkuma.

–       Dodaj więcej napojów i produktów mlecznych do śniadań bo to ważny

budulec dla dzieci.

 

Prawidłowe żywienie dzieci w przedszkolu polega na przestrzeganiu zaleceń dotyczących dziennego zapotrzebowania na energię i poszczególne składniki pokarmowe.

 

mgr Agnieszka Mazurkiewicz

Mazowiecki Informator dla Rodziców i Opiekunów Dziecka z Niepełnosprawnością

Z inicjatywy Wojewody Mazowieckiego powstała publikacja skierowana do rodziców dziecka, u którego stwierdzono ciężkie i nieodwracalne upośledzenie lub nieuleczalną chorobę oraz do opiekunów wychowujących dziecko z niepełnosprawnością. W przygotowaniu Informatora uczestniczyli m.in. pracownicy Kuratorium Oświaty w Warszawie.

Celem Mazowieckiego Informatora dla Rodziców i Opiekunów Dziecka Niepełnosprawnością jest przekazanie rodzicom i opiekunom pełnej wiedzy o systemie wsparcia w zakresie specjalistycznej opieki medycznej, psychologicznej oraz społecznej.

Mam nadzieję, że Informator będzie dla Państwa przewodnikiem po systemie wsparcia od opieki perinatalnej poprzez skoordynowaną opiekę medyczną i pomoc społeczną, wczesne wspomaganie rozwoju dziecka i edukację – powiedział Zdzisław Sipiera, Wojewoda Mazowiecki.

W publikacji zamieszczone zostały wskazówki dotyczące opieki, wczesnego wspomagania rozwoju i edukacji dziecka jak i zasad orzekania o niepełnosprawności. Opisany został również zakres pomocy socjalnej w postaci świadczeń, ulg i uprawnień zagwarantowanych przez państwo (np.: dofinansowanie z PFRON, możliwość korzystania z turnusów rehabilitacyjnych). Informator ma także ułatwić osobom zainteresowanym dotarcie do właściwych instytucji działających na terenie Mazowsza.

Wybór przedszkola czy szkoły dla dziecka niepełnosprawnego to zawsze trudna decyzja dla rodziców. Jestem przekonana, że ten poradnik będzie dla rodziców ważnym źródłem informacji i wsparciem w wybraniu najwłaściwszej ścieżki edukacyjnej dla każdego ucznia – powiedziała Aurelia Michałowska, Mazowiecki Kurator Oświaty.

W części poradnika poświęconej edukacji, pracownicy Kuratorium opracowali najważniejsze informacje dotyczące m.in.: edukacji włączającej, integracyjnej i specjalnej, indywidulanego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET), indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego oraz indywidulanego nauczania, a także pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Przestawili również, w jaki sposób oraz kiedy dokonuje się odroczenia obowiązku szkolnego.

Opieka rodzinna obecnego rządu Rzeczypospolitej Polskiej zmierza do zapewnienia szerokiego dostępu do skoordynowanej opieki medycznej, ośrodków wczesnej interwencji oraz do wczesnej rehabilitacji, czego przykładem jest między innymi ustawa Za Życiem.Zapewnienie kompleksowej opieki dla dzieci z niepełnosprawnością jest jednym z priorytetów regionalnej polityki zdrowotnej w województwie mazowieckim.

Mazowiecki Informator ma przyczynić się do wsparcia rządowego programu ,,Za Życiem”, który ruszył w styczniu br. Jego celem jest wsparcie osób niepełnosprawnych i ich rodzin. Program zakłada podniesienie jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej, zwiększenie efektywności i dostępności do rehabilitacji dzieci, u których zdiagnozowano ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu.

Mazowiecki Informator dla Rodziców i Opiekunów Dziecka z Niepełnosprawnością

eTwinning, czyli nasze Przedszkole w Europie

W roku szkolnym 2017/2018 Przedszkole nr 4 w Piasecznie rozpoczęło współpracę międzynarodową w ramach projektu eTwinning.

eTwinning oferuje platformę współpracy dla pracowników szkół (nauczycieli, dyrektorów szkół, bibliotekarzy, itp.) z jednego z krajów europejskich, które tutaj komunikują się, współpracują, realizują projekty, dzielą się i, mówiąc krótko, czują się i są częścią najbardziej ekscytującej społeczności edukacyjnej w Europie. eTwinning promuje współpracę szkół w Europie za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK), oferując szkołom wsparcie, narzędzia oraz usługi. Nauczycielom eTwinning oferuje również inne bezpłatne możliwości oraz stały rozwój zawodowy realizowany online.

Nauczyciele biorący udział w projekcie w podnoszą swoje kwalifikacje i szkolą się w zakresie korzystania z aplikacji internetowych używanych do publikacji informacji i plików na stronie TwinSpace, do której po zakończeniu projektu dostęp będą mieli również Rodzice.

Przedszkole w chwili obecnej podjęło współpracę w zakresie dwóch projektów w ramach eTwinning, które ściśle łączyć się z realizowanymi tematami i założeniami miesięcznych planów pracy dydaktyczno-wychowawczej.

Pierwszym z planowanych projektów będzie realizowany w grudniu 2017 roku „Carol’s exchange”. Projekt będzie polegał na nagraniu filmu video, na którym dzieci śpiewają tradycyjne rodzime kolędy. Następnie plik zostanie zamieszczony na stronie TwinSpace, gdzie dzieci będą mogły rozbudzić w sobie zainteresowanie innymi kulturami poprzez zapoznanie się z kolędami w wykonaniu innych uczestników projektu.

Drugim projektem będzie zrealizowany w okresie od listopada do grudnia 2017 roku „Christmas is comming! Let’s send cards and wishes”. Projekt dotyczy wykonania kart świątecznych wraz z zamieszczonymi w nich życzeniami w językach angielskim i narodowym, a następnie rozesłaniu ich po całej Europie. W projekcie weźmie udział aż 25 placówek z całego kontynentu. Nauczyciele będą postępy prac dokumentowali w formie zdjęć, a następnie publikowali na stronie projektu TwinSpace. Przed Świętami Bożego Narodzenia otrzymane przez nas karty świąteczne z innych krajów umieszczone zostaną na wystawie.